Gecikmiş bahar (25-ci bölüm)

Müəllif: Sweet Candy
Şərhlər: 0
Baxılıb: 567
Səs ver:
(səs: 0)
Çayımı isidene qeder gözel bir tost edib qaba qoydum . Pendir , salat , zeytun hazırlayıb masanı hazırladım . Metbexde iş göre göre qızı sesleyib telesdirirdim .
- Gel qızım , gel süfreye ! Ye , ortalığı toplayaq ! Tez ol , işim coxdur !
- Nolub ana , bir yeremi gedirik ?
- Yooo , hara gedirik ki ?
- Ne bilim ? Ele telesdirirsen ki , ele bil harasa qacırıq .
Güldüm . Hara var ki , hara qaçaq . Eslinde özüm burda olsam da fikirim özümde deyildi , burdan qaçmışdım . Süfrenin başındayken , qızımla beraberken bele ağlım fikirim onların yanına - haqqında yazdığım qehremanlarımın yanına qaçmışdı ...

... Yenice yuxuya keçmişdi ki , evi polis basdı . Polis bir - bir otaqları açıb içerideki qadın - kişi her kesi zala topladı . Ulduzu heyecan basmışdı . Ne edeceyini bilmirdi . Her kes öz derdinden qorxar , Ulduz da özünden qorxurdu . Bilirdi ki , polis ondan öturu bura gelmeyib , biraz bundan qabaq gördüyü menzereden buranın bir exlaqsızlıq yuvası olduğunu hiss etmişdi . Ama ne etmeli özünü ele vermemeli idi . Zaten polis onun otağını acanda otağında tek idi polisin elinde tutarlı bir delil yox idi .
- Elinizi çekin ! Meni niye tutursunuz ki , toxunmayın mene ! - Ulduz elleri murdar bir şeye toxunurmuş kimi elini polisin elinden çıxardı .
- Vetendaş , teslim olun , biz vezifemizi yerine yetiririk . Sizi şöbeye aparmalıyıq !
- Niye axı , sebeb nedir ?
- Sadece ifade vereceksiz !
- Ne ifadesi ? Neylemişem axı ? Günahım nedir ?
- Bura bir exlaqsızlıq yuvasıdır ve siz de burdasız . Bura niye gelmisiz ? Sizi bura kim getirib
- Yanımda kimse vardı ?
- Yox , uzarmayın , xahiş edirem , keçin !
- Bes , ne ixtiyarla mene bir exşaqsız kimi davranırsız ?
- Exlaqsızlıqla meşğul deyilsiz bes burda ne gezirsiz ?
- Qalmağa yerim yox idi . Sadece pulumu oğurlayıblar , qalmağa yer axtarırdım , mene buranı gösterdiler . Bir gecelik gelmişem .
Bele yalan danışıb işin altından cıxmaq isteyirdi , ama bir de fikirleşirdi ki , ev sahibiyle fikirleri , sözleri üst üste düşmeye bilerdi . O zaman yalanının üstü açılacaqdı .
- İfadenizi şöbede vereceksiz .
- Baş üste , ama meni o qadınlarla bir maşında aparmayın . Men onlardan bıri deyilem .
- Yaxşı , çerenleme keç , keç ! - milis onun üstüne bozardı . İnad edib cavab qaytarmamalı idi . Yoxsa özünü hem suçlu hem güçlü duruma düşüre bilerdi .
Seher açılar açılmaz , heç bir saat keçmedi ki , şöbeden pasportun da verib gönderdiler . Heç ne sorğu - sual etmediler , ne ifade almadılar . Heç soruşmadılar kimsen , neçisen ? Buralada ne gezirsen ?
Bir iki saatlıq demir barmaqlıqlar arasında geceni sabaha burda açaçağını düşünürken beyninde yüz cur sorğu sual quraşdırmışdı ki , biletin vaxtına qeder ne ceza vereceklerse cezasını ceksin burdan getsin . Burda çox qalsaydı cox şeyin üstü açılacaqdı . Beyninde quraşdırdığı planları heyata keçire bilmeyecekdi . İlanın başını özü öz elleri ile ezeceyine and içmişdi. Bunu etmeseydı o dünyada da , bu dünyada da özünü bağışlaya bilmeyecekdi .
Şöbeden çıxanda dünen onu eve getiren kişini onu qarşıladı . Balaqardaşın adamı olduğunu bilirdi . Yene o zamankı kimi Balaqardaş onu qanadları altına cekmişdi . Demek bir ile yaxındır ki , Balaqardaş onu izleyir . Bes o bunu nece hiss etmemişdi ki , axı şansının bu qeder üzüne gülmesi Ulduzu tecublendirdiyinde niye ulduz bunu anlamamışdı ki ? Yoxsa hansı iş yerinde müdür işçiye qarşılıq olmadan ev verer , onu el üste turar , bir sözünü iki etmezdi ki ? Axı ilk işe girdiyinde müdürün ona qarşi fikiri başqaydı . Bunu Ulduz yaxşı başa düşürdü . Demek , Balaqaradaş Ulduzu müdürüne nece lazımdırsa ele "tapşırıb" , bes Nadıya yeni ad - familiyalı kimliyini getirib verende o bunu niye başa düşmemişdi ki ? Axı o indi Ulduz yox Gülizar idi . Axı o bilmeliydi ki devlet heç vaxt bir sebeb, mehkemeye müraciet olmadan ad soyad deyişmezdi demek bu qeyri qanuni yolla edilmişdi . Bunu da sadece "oğru " dünyası ede bilerdi . Bes burdan ne yaxşı , bele rahatlıqla qurtula bildi ? Axı onunla beraber şöbeye getirilen adamlar hele de ordaydılar . Seher mehkemeye çıxarılacaqdılar . Ama Ulduz izzahat vermeden qurtulmuşdu. Bütün olanları bir kenara buraxıb ona bir teşekkür etmeliydi .
Adamla salamlaşıb şöbenin heyetinden küçeye cıxdı . Yaxınlıqdakı taksiye minib yola çıxdılar . Özünü tanımadığı adamın ixtıyarına buraxmışdı . Hara getdiklerini bilmirdi. Böyük ve debdebeli bir mehmanxananın qarşısında taksiden düşdüler . Kişi cibinden açar ve bir kağız verib onu içeri ötürdü . Bayaqdan rusca danışan kişi bu defa Azerbaycanca danışırdı .
- 3 cü mertebe 207 otaq . Sizindir . Moskvaya ne vaxt döneceksiz ?
- Hele Bakıya gedirem .
- Bakıya ? Neye ?
- Size ne ?- kişi Ulduzun qoluna girib yoldan kenara cekdi .
- Burdakı işiniz hell olunub , rahat ola bilersiz . İbrahim xestexanaya yerleşdirilib . Onu vuran adam da tapılıb .
Ulduz caşıb qalmışdı . Düzdür bu adam her şeyi bilir , amma , axı İbrahimi özü vurmuşdu . Burda bir yanlışlıq var.
- Siz ne danışırsız . Men onu öldürmüşem .
Kişi etrafa göz gezdirıb ona "sus " işaresi verdi .
- Sen onu görmemisen , tanımırsan . Sen Ulduz yox Gülizarsan , başa düşdün ? Gülüzar . Pasportunda kimsen ? Gülüzar deyilsen ?
Ulduz başıyla tesdiq etdi .
- Onu narkoman yoldaşlarından biri bıçaqlayıb , komadadır .
- Hansı xestexanadadır ? Bir de axı o şekerdir . Ölmesa nece olacaq . Ölmek ondan yaxşıdır . Allah günahlarını bağoşlasın . Heylesinin yaşamağa haqqı yoxdur . O yaşaya yaşaya ölüb demek .
- Neyse get dincel - elindeki kağıza işare etdi - İstersen qardaşla danış . Ama qasinsada olduğunu unutma haa...
Elinde tutduğu kağız od parcası olub elini yandırırdı sankı . Bütün her şeyden qurtulub yeni heyata başlamaq istediyi yerde yene mi özünü belaya soxsun ? Axı bu yaşdan sonra , başına gelen bu qeder hadiselerden sonra , beş ( altı uşağın anası demeye dili gelmirdi , çünki sonuncu uşağın varlığını bele qebul ede bilmirdi ) uşağın anasına inden sonra bele şeyler yaşamaq yaraşmazdı . Eger planı baş tutardısa , tutulmasa ömrünün sonuna can balalarına sadiq qalıb onlara heyatını feda edecekdi .
Kağızı zibil qutusuna atıb içeri girdi .
Mehmanxana otağının telefonu seslendi . Desteyi qaldırınca ilk telefoncu qızın sonra ile çoxdan unutduğu bir sesi eşitdi . Ses arada gedib gelirdi . Heyecan dolu pıçıltılar danışdı .tanış sese hesret qalmış sesler qulaqlara deyib cingildedi , üreyin tellerini terpetdi . Yel esib sanki onları üşütdü . Tukleri biz biz qalxdı . Ses gedib geldikce sanki dalğalar suya düşmüş adamı çekib aparır sahildeki biri onu çekib özüne yaxınlaşdırırdı . Ses getdikce Ulduz da Balaqardaş da "alo , alo" deye qışqırır , ses yaxınlaşdıqca lepedöyendeki sular kimi pıçıldaşırdılar . Nehayyet Balaqardaş onunla danışıb derdini anlada bilmeyeceyini görüb Ulduza onu otele getiren adamla danışmağı tapşırdı .
- Onunla danışa bilersen . Ne problemin var danış . Men gelene qeder bir yere getme otır orda
- Gelme . Men Bakıya çıxıram !
- Bir yere getme . Eşidirsen ? Onu bil ki, sen Azerbaycanda Ulduzsan . Ağıllı ol delilik eleme otur yerine ! Telefonda her şeye qulaq asmaq olmur . Meni mecbur danışdırma .
- Dedim ki , gedecem !

Bakıya çatanda bir müddet Aeroportda oturdu . Fikirleşmeye başladı . Buraya gelene qeder , her şey yolunda idi . Amma indi . Özlem , sitem burnunun ucunda idi . Qardaşları , onların balaları üçün burnunun ucu goyneyirdi . İsmayılın yuvası dağılmışdı . Bunun üçün özün günahkar sayırdı . Qardaşının en çetin günlerinde qardaşına sarılıb derdine şerik ola bilmemişdi . Bir xeste uşaqla qardaşı onun bunun minnetinde qalmışdı . Evine günde bir qadın gelir kimse xeste qızı qebul etmirdi , bir müddet sonra qadınlar çıxıb gedirdiler. Var pul her şey demek deyildi . İnsana menevi zenginlik lazım idi . Biri ona destek olub en çetin gününde başını dizine qoyub ona canı - dilden heyan olacaq biri lazım idi . Ulduz bunları yaxşı başa düşürdü . Ailesini ve işini Ulduz üçün feda etmiş qardaşının yanında olub onun balasına sahib cıxmaq isteyirdise de bunun ne qeder cetin olduğunu da bilirdi . Beş uşaqla bu cetin meseleydi . Hele gözünü tutmuş bu intiqam sevdası ...
Göresen neylesin qardaşlarıyla görüşsün ya yox . Burdan cıxıb onlara getsinmi , getmesinmi çox cetin bir veziyyetde qalmışdı .
Demir yol vağzalına gelib rayona bilet almaq istedi . Amma bilet qalmamışdı . Avtovağzala gelib sabah saat yeddi , birinci reysle bilet aldı . Biletini alarken kassir qızın onu sorğu sual etmesi , danışdırması , pasportunu götürüb içeri keçmesi diqqetinden yayınmadı . Üreyi çırpınmağa başladı . Rengi qaçmış Ulduz özü özüne teselli vermeye başladı . Sakit ol . İnşallah bir şey yoxdur . Belke burda axtarışda olduğum üçün tanış gelmişem . Gerek gelmeyeydim . Gerek Beşiri Moskavaya cağırtsaydım . Ele orda her şeyi hell ederdim .
Biletini alıb kassadan uzaqlaşdı . Derinden nefes alıb , küçedeki köşke yaxınlaşdı . Bakiniski Raboçi qezeti alıb pulunu xırdaladı . Küçenin başında "kvas" arabasına yaxınlaşıb bir bakal kvas doldurtdurdu . Pulunu verib arabanın kenarına cekildi . Kvasda qurtumlaya qurtumlaya etrafa nezer saldı . Sekideki avtomat telefona gözü sataşdı . Bir anda evinin nömresi , Medinenin, qardaşlarının nömreleri , gözünün qabağında oynaşdı . Burnunun ucu göynedi evi üçün .
Bakalı satıcıya uzadıb yolu kecdi . Avtomat telefona yaxınlaşıb , desteyi götürdü . 5 qepiyi pul yerine qoyub nömreleri cevirecekdi ki ,
- Yoldaş vetendaş , senedlerinizi teqdim edin ! - sesi dizlerini titretdi . Yavaşca desteyi üstüne asıb geri döndü .
3 saat idi ki , şöbedeydi . Qadının bütün senetlerin yoxlayıb hardan gelib hara getdiyini sıruşdururdular . Nece gündür dermanların qebul etmediyi üçün her şeye aqresiv yanaşır, esebinden özünü çırpır , ağlayırdı . Bu qadının kimliyi haqqında araşdırma başlamışdı . İnsan ne qeder oxşar olardı . Bütün cizgiler itkin düşmüş Ulduzla uyğun idi . Resmdeki Ulduzun saçları uzun idi , hem de xanım kimi debli geyinmiş bir qadın idi . Gülizar adlı bu qadının ise kişi saçı kimi vurulmuş saçları sınıxıb cuxura düşmüş gözleri var idi . Maraqlı olan o idi ki Gülizarın pasportunda Qazaxıstana giriş - cıxış möhrü işlense de o Qazaxıstan heç tanımırdı senetinde doğum yeri ise Astarxan , hem de uşaqlıqdan elil kimi Astarxan ruhi dispanserinde qeydiyyata alınıb , hele de hemin xestexanada müalice alındığı gösterilmişdi . .
- Bes burda ne gezirsiz ? Bura nece gelmisiz ? Sizi bura kim getirib ?
- Samalyotnan gelmişem .
- Kimnen gelmisen ?
- Tek .
- Buraları tanıyırsan ? Burda kimin var ?
- Heç kimim yoxdu . Adam öldürmeye gelmişem . Dinceldiz ? - suallardan bezmiş Uldu dilin dodağın esebinden çiyneyidi .
- Buraxın gedim öldürüm, özüm gelib teslim olacam size - deyib qışqırmağa başladı .
- Kimi öldüreceksen ?
- Beşiri ,
- Beşir kimdi ?
- Erimin dayısı .
- Senin erin de var ?- gülüşmeye başladılar .
- He 5 - 6 uşağım da var.
- Paaayyy 5 - 6 haa haa - qadının dediklerine gülür qadını ele salırdılar . Masasının başında oturmuş leytinat onu ele salıb gülür , Ulduzu esebleşdirmekden sanki zövq alırdı . Artıq özünü saxlaya bilmeyen Ulduz içeride eline kecenı etrafa sepeleyir , özünü yarıqaranlıq barmaqlıqların arasında yerden yere vurur , gah ağlayır , gah da gülürdü .
Qadının anormal danışıqları , herketleri ellerindeki "delilik " kağızı içerideki milislerin gülüşüne sebeb olmuşdu . Esebinden giçgahkarının, boğazının damarları çıxır , gözleri bereldikce sözün esil menasında qadında anormal bir görkem yaranırdı . İçeridekiler onunla zarafatlaşır , onu ele salırdılar . Bu da Ulduzu çileden çıxardırdı . Özünü demir barmaqlıqlar arasında ora bura vurur , burdan qurtulmaq isteyirdi . Qisasını almadan tutulmaq ya da burdan getmek istemirdi . Sesden , bağırtıdan bezen memur elindeki deyeneyi demirlere vuraraq içeride sakitlik yaratmağa calışdı . Ve deyenek demirlerden ses cıxardıqca ele bil ULduzun beynine iyneler sancılır , vehşi kimi ulayırdı . Gözü dönmüşdü , ne etdiyini ne dediyini özü de bilmirdi . Dayanmadan Beşiri öldüreceyini deyirdi . Beşirin erinin dayısı olduğu heç kimin ağlına gelmezdi . Çünkü İraqdan Azerbaycana gelenden köhne beyin seneti ile ölkeye giriş etmiş , her kes onun adını Adilxan İmamquliyev deye bilirdi . Beşir adı sadece ibrahimin ailesinde işlenirdi . O da İbrahimin dilinden "Beşir dayım" deye seslenirdi . İndi Ulduzun "Beşir dayımı öldürecem" demesi onları güldürürdü . Bu qadının heqiqeti demesine heç kim inanmırdı . Astarxandan aldıqları melumata göre bu qadın körpelikden ruhi xeste olduğu üçün uşaq evine atılması xeberi onların bu qadınla boşuna zaman keçirdiklerine heyfslendiler .
- İndi bunu neyleyek ?
- Zeng edin delixanaya , gelib götürsünler ordan da gönderin Astarxana ...
Belece planı baş tutmadan onu Astarxana yolladılar ...

Arazla beraber o biri dustaqlar qaçırılıb Fransaya yola salınmışdır . Bütün İranda baş vermiş inqlab amansızca yatırulmış yeni yeni şah taxta cıxmışdı . Ve şah adamları ölke içinde ve qonuşuluqlarda inqlabçı desteleri ele keçirib edam etmekle meşgul idi . Odur ki , İnqlabcıların , türkiyede yaşaması tehlükeli idi . Qulam onları suriyadan Fransaya qaçırtdıqdan sonra Silanın axtarışına başladı . Uzun axtarışdan sonra Silanı sorağını Yunanaıstandan aldı . Ona mektub yazaraq Arazın qaldığı ünvanı ona dedi . Cox keçmedi Arazla Silanın evlilik xeberini almışdı . Behruz adlı oğlanları olanda Qulamın sevincinin heddi hüdudu yox idi .
- İnden sonra ölsem de derdim yoxdur - deye sevincini qızları ile bölüşmüşdü - sizi yer be yer eledim , bir derdim Araz idi . Çox şükür gözüm arxada qalmaz daha ...
4 il sonra Qulamın can üste olmsını eşidende Araz Silanı ve oğlu Behruzu da götürüb tekrar Türkiyeye geldi . Ele bil Qulam öz doğma balasını gözleyirmiş . Arazla halallaşıb onun qolları arasında haqqın dergahına qovuşdu . Araz onu öz oğlu kimi defn etdi . El adeti ile ehsan qazanları astırdı . Yeznelerinin israrına baxmayaraq cenazeden sonra tekrar Fransaya döndü . Birde 15 ilden sonra Türkiyeye - ana evine qedem basdı . Qulamın ölümünden sonra bağlı qalan qapıları Arazın ailesi açdı , sönmüş çırağını Araz yandırdı .

- Ana , muştuluğumu ver ana !
Buğdayı saçları yandan ayrılıb qulağının yanından sancaqla bend edilmiş ince , zerif bedenli qız darvazanı açıb qaçaraq anasına sarıldı .
- Qebul oldun ?
- Qebul oldum ana !
- Çox şükür , allahım , eziyyetimizi yerde qoymadı . Cox şükür .
- Texniki isisitutuna qebul oldum .
- Genceye ?
- He ana .
- Ayyy gözümüzden uzaqda olacaqsan .
-Olsun ana camaat gedib Moskvada , Lelinqradda oxuyur ee .
- Veziyyet de yaxşı deyil gözümden qırağa qoymaq istemirem seni - Deyib Sevil xanım qızı Baharın başını sinesine sıxıb gözlerinin yaşını yanağı aşağı buraxdı ...

Haaahhh... nehayyet Bahar sehneye geldi . BAharın mesajlarındakı " bu qız men idim " kelmesi meni uşaq kimi sevindirirdi . Arada böyük bir boşluq olduğunu görürdüm . Amma Baharın mesajlarını kesmir , yazdıqların sebirsizlikle oxuyurdum . İnanırdım ki , zamanla aradakı 18 illik boşluqdakı baş vermiş hadiseleri özü dolduracaqdı ...

Yazar: Feride Acarakçay (real hekayə)
(səs: 0)
Şərhlər: 0
Baxılıb: 567
Geriyə
Hörmətli Qonaq, siz sayta qeydiyyatsız istifadəçi kimi daxil olmusunuz.
Saytda şərh yazmaq, xəbər göndərmək və eləcə də digər hüquqlardan istifadə edə bilmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyinizi məsləhət görürük.

İnformasiya

Qonaq qrupunda olanlar istifadəçilər bu xəbərə şərh əlavə edə bilməz.

Müzakirələr

Bürclərlə BİZ

Xəbər lenti

Astrologiya

Ən çox oxunanlar

Səsvermə

Saytın hansı bölməsini xoşlayırsınız?

Qadınla.Com həyatı
Gündəm - Magazin xəbərləri
Moda
Gözəl qadın
Bizim mətbəx
Sağlıqlı yaşam
Hamiləlik və Analıq
Qadın və Cəmiyyət
Münasibətlər
Həyat tərzi
Bürclər və Qoroskop
Bölümlü Hekayələr
Kişi dünyası
Oyunlar
Video - Musiqi

 
 

Qadın testləri